3 Min. read

หากจะถามหาร้านขนมจีนอร่อยในโคราช บอกเลยว่าเพียบ! แต่ละร้านมีทีเด็ดกันทั้งนั้น ซึ่งก็แล้วแต่รสลิ้นและจริตความชอบของคนชิมแต่ละคน ขนมจีนประโดก (ข้างคลังเก่า) ของ ป้าเอื้อย – สาคร โพนเกาะ ก็เป็นอีกหนึ่งร้านที่ได้รับความนิยมมาช้านานเกือบๆ ศตวรรษ เริ่มจากเดินหาบขาย ใครกวักมือเรียกชิมก็จอดตักใส่ถ้วยใส่จานนั่งรอ จนตอนนี้มีแผงขายเป็นหลักแหล่ง ขอบอกว่าถ้าไม่แซ่บจริงคงอยู่ยั้งยืนยงมานานขนาดนี้ไม่ได้หรอก จริงไหม?

ว่าแล้วน้ำลายก็แตกฟองฟอด ผมรีบตะบึงมอเตอร์ไซค์ฮ้างโดยพลัน ข้ออ้างคือเพื่อสัมภาษณ์ทำความรู้จักแม่ค้าชื่อป้าเอื้อย แต่ความจริงคือจะไปนั่งโซ้ยขนมจีนสุดอร่อยสุดฟินแบบริมทางที่แท้จริง ขอบอกว่าซื้อกลับไปกินบ้านก็ไม่ได้อรรถรสเท่านั่งกินอยู่ข้างทางหรอก!! โว้ยไปถามไปฟังไป อิ่มแปล้

STARTING POINT |

เรียนจบ ป.4 ก็มาช่วยแม่ขาย ตอนนั้นจำได้ว่าเดินถือกระป๋องน้ำล้างจานตามหาบแม่ แม่ก็จะเดินขายตามถนนเส้นนี้ (ถ.อัษฎางค์) แม่เดินขายสายไหนเราก็จำไง  เริ่มขายตั้งแต่คลังฯยังไม่สร้าง เดินหาบไปเรื่อย เขาเรียกเราตรงไหนเราก็หยุด ตักขนมจีนใส่ถ้วยให้เขา แล้วเราก็นั่งรอ เขากินเสร็จก็หาบต่อ เพราะเมื่อก่อนมันยังไม่มีถุงพลาสติกใส่เหมือนทุกวันนี้

TURNING POINT |

ส่วนตัวของป้าขายมานาน 40 ปีแล้วจ้ะ สมัยก่อนจะลำบากกว่าสมัยนี้ เพราะต้องเดินจากบ้านที่ประโดกมาหาบเร่ขาย ตอนนั้นไม่มีรถ แล้วคนสมัยก่อนเขาทำเส้นเอง หาบขายอยู่ 10 ปีก็มานั่งขายเป็นหลักแหล่ง ในส่วนของทำเล เมื่อก่อนป้านั่งขายหน้าร้านโภคภัณฑ์ พอร้านปิด คลังฯก็ซื้อไว้จอดรถพนักงาน ข้างหน้ามันว่างเราก็มานั่งขาย ตั้งแต่นั้นเราก็ไม่ต้องเร่ขายเหมือนเมื่อก่อน

จริงๆ ที่บ้านของป้าขายกันมานานมากแล้ว ขายกันมาตั้งแต่รุ่นทวด ป้าเป็นรุ่นที่ 4 ของบ้าน ก็หาบขายแบบนี้เรื่อยมา เพราะว่าเมื่อก่อนบ้านประโดกจริงๆ ไม่มีขนมจีนขายแบบที่เห็นทุกวันนี้ เป็นแม่ค้าขายเร่กันทั้งนั้น ตอนหลังมามีแม่พลอย แกก็เคยขายเร่เหมือนกัน แต่ที่นี้แกมีที่อยู่ตรงนั้น (ที่ตั้งร้านปัจจุบัน) แกเลยเปิดร้านตรงนั้นเป็นเจ้าแรก ทีนี้คนรุ่นหลังๆ เขาคิดเป็น เขามีเงินทุน เขาก็ตั้งร้านตามๆ กันมา

LEARN THE RULES |

ถ้าจะถามว่าแบบไหนขายดีกว่ากันระหว่างหาบขายกับนั่งขายก็ต้องบอกว่าป้าไม่ได้หาบขายนานแล้วเนอะ ค่าเงินมันไม่เท่ากัน จะเทียบกันมันยากอยู่ แต่ถ้าระหว่างหาบกับนั่งขายอย่างไหนดีกว่า ป้าว่านั่งอย่างนี้ดีกว่า เพราะเราจะได้ลูกค้าหลากหลาย แต่ถ้าเร่เราจะได้เฉพาะที่เราไป แต่ถ้านั่งอย่างนี้ บางคนเขาก็มานั่งกิน บางคนเขาก็ซื้อใส่ถุงกลับ เราเร่เราก็ได้แต่ลูกค้าที่เขาเคยเรียกเคยกิน เดินเร่สายเก่าทั้งปีทั้งชาติ สรุปป้าคิดเองว่าเดี๋ยวนี้ขายดีกว่าเมื่อก่อน แต่กำไรน้อยกว่าเมื่อก่อน เพราะเมื่อก่อนขายได้น้อยก็จริงแต่ค่าใช้จ่ายมันถูก สมัยนี้ขายได้เยอะรายจ่ายมันก็สูงขึ้น

SHARING INSPIRATION |

ป้าว่าเอกลักษณ์ของขนมจีนประโดกอยู่ที่น้ำยา เพราะมันเป็นภูมิปัญญาที่สืบทอดต่อๆ กันมา สมัยก่อนจะใช้ปลาช่อน ซึ่งต้องเป็นปลาช่อนนาเท่านั้นนะ แล้วก็ใช้หม้อดิน ทีนี้ตอนหลังมีข่าวลือว่ามีแม่ค้าลักไก่ใช้กระดาษทิชชู่แทนเนื้อปลาช่อน ตอนนั้นขนมจีนขายกันไม่ได้เลย เขาหาว่าน้ำยาประโดกเอากระดาษทำ คนก็ไม่กล้ากิน เพราะเนื้อปลาช่อนมันหยาบ เราก็เลยมาคิดกันใหม่ เปลี่ยนมาเป็นปลาดุกเพราะเนื้อปลาดุกละเอียดกว่า

GROWING HAPPINESS |

ป้ามองว่าสิ่งที่ทำให้ลูกค้าติดใจอยู่ที่น้ำยา ต้องอร่อยเข้มข้น เพราะเอาจริงๆ คนเราถ้าไม่อร่อยเขาจะอยากกินไหม นอกจากความอร่อยคือต้องสะอาด ถึงจะเป็นอาหารข้างทางที่หลายคนมองว่าไม่สะอาดเราก็ต้องทำให้มันสะอาดที่สุดเหมือนเราทำกินเองในครอบครัว ต้องไม่ให้เสียชื่อ นอกจากรสชาติอะไรต่างๆ แล้ว สิ่งสำคัญที่ป้ายึดถือคือต้องซื่อสัตย์กับลูกค้า ตรงนี้สำคัญ บางครั้งอาจะมีคิดเงินขาดคิดเงินเกิน แต่มันไม่ได้เจตนา เพราะป้าเรียนแค่ ป.4 แต่ส่วนมากก็จะไม่ค่อยมีผิดหรอก แต่ถ้าคิดผิดลูกค้าเขาก็จะเข้าใจ บางทีป้าก็โยนให้ลูกค้าคิดไปเลย เพราะเราก็ไว้ใจลูกค้า บางครั้งลูกค้าเขาคิดเก่งกว่าเราอีก


Writer : พลเชษฐ์ พันธ์พิทักษ์

Interview : จิตรา แก้วลอยมา + ชลธิชา สินค้า

Photo : ฤทธิเดช เถียมสันเทียะ

Comments

Powered by Facebook Comments