3 Min. read

ใครชอบกินบะหมี่ยกมือขึ้น!

ไม่รู้คนไทยติดนิสัยกินบะหมี่รอบดึกตั้งแต่ตอนไหน แต่เท่าที่รู้คือติดนิสัยนี้กันมานานหลายสิบปี … บะหมี่เป็นเมนูอาหารที่คนไทยปลื้มมาก ไม่เฉพาะกลางคืน แต่สามารถกินได้ทุกมื้อและทุกเวลาตามใจปรารถนา เช้าสายบ่ายเย็นค่ำดึกกินได้หมด และเมื่อพูดถึงบะหมี่รสเลิศต้นตำรับในโคราช บะหมี่นายตึ๋ง คือชื่อแรกสุดที่ใครๆ ก็ต้องรู้จัก ซึ่งกว่าจะมีวันนี้ พวกเขาสองสามีภรรยาต้องผ่านการลองผิดลองถูก ฟันฝ่าอุปสรรคทั้งหนาวจับจิตและร้อนจนลวกมือมามากมาย เริ่มต้นจากร้านเล็กๆ ข้างทางทำกันเพียงสองสามีภรรยา คุณตึ๋ง – วิเชียร พรหมดี และ คุณหนุ่ย – ชลลัดดา พรหมดี เปลี่ยนทำเล ปรับสูตร จนทุกวันนี้กิจการรุ่งเรืองใหญ่โตเป็นที่รู้จักและเป็นแลนด์มาร์คของร้านบะหมี่อร่อยโคราช

STARTING POINT |

ก่อนหน้าที่จะมาเปิดร้านบะหมี่ก็เคยทำงานบริษัทอยู่ที่กรุงเทพฯ หลังจากมีลูกก็รู้สึกว่าอยากเลี้ยงลูกเอง ประจวบเหมาะที่ว่าตอนนั้นเป็นช่วงเศรษฐกิจขาลงด้วย เลยลาออกแล้วกลับมาอยู่บ้านสามี มาเรียนรู้สูตรก๋วยเตี๋ยวจากญาติของแฟน (ร้านน้อยหลักเมือง) จากนั้นก็ไปตั้งร้านครั้งแรกที่คลังฯใหม่ แต่อยู่ได้แค่เดือนเดียวก็ย้ายมาตั้งที่หน้ายูโรการช่าง แถว บขส.เก่า

TURNING POINT |

พอย้ายมาอยู่หน้ายูโรการช่างก็เริ่มขายดีขึ้นเรื่อยๆ ลูกค้ารู้จักมากขึ้น มีคนให้กำลังใจเยอะแยะ อย่างคุณบวร เจ้าของโรงเรียนอนุบาลบวร เขาก็เป็นกำลังใจให้ตลอด เพราะเขาถูกชะตาเรา ให้กำลังใจตลอด ช่วยเหลือตลอด มันก็เริ่มมีกำลังใจ เพราะทีแรกคิดว่าถ้าขายไม่ดีก็จะกลับไปทำงานที่เก่า เพราะที่ทำงานเก่าก็ยังพร้อมที่จะรับเรากลับไปเสมอ

LEARN THE RULES |

ช่วงแรกๆ มันมีอุปสรรคเยอะมาก ทั้งอุปสรรคภายในตัวเราเองและอุปสรรคภายนอก อุปสรรคภายในคือด้วยความที่เราเคยเป็นพนักงานออฟฟิศมาก่อน เมื่อก่อนเคยทำงานแต่งตัวสวยๆ เคยนอนกลางคืน กลางวันทำงาน มันก็กลับกัน ต้องมาเป็นแม่ค้าขายบะหมี่ต้องปรับตัวเยอะเลยค่ะ ยิ่งปกติตัวเองไม่ใช่คนทำอาหารอยู่แล้วด้วย ก็ต้องมาเรียนรู้ใหม่หมดทุกอย่าง นับหนึ่งใหม่เลย ถือเป็นจุดเปลี่ยนชีวิตเลยก็ว่าได้ แต่โชคดีที่สามีเป็นคนมีพรสวรรค์เรื่องอาหารเลยใช้เวลาเรียนรู้ไม่นาน วันแรกที่ได้มาขายบะหมี่คือบอกเลยว่ามันเหนื่อยมาก คลอดลูกได้เดือนเดียวก็ต้องมาขายของ กลับบ้านตีสองตีสาม ตอนนั้นถามว่าลำบากไหม ลำบากนะ เพราะเราต้องปรับตัวทุกอย่างเลย

ส่วนอุปสรรคภายนอกที่สำคัญคือด้วยความที่ร้านเราเป็นร้านริมฟุตบาท คนสมัยก่อนเขาจะยังไม่ค่อยยอมรับร้านอาหารข้างทาง แต่มันก็เป็นแรงบันดาลใจทำให้เราสู้นะ เพราะโดยส่วนตัวเวลาที่ใครมาดูถูก รังเกียจ มันจะเป็นเหมือนยาชนิดที่ทำให้เราสู้ ร้านพี่น่าจะเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวข้างทางยุคแรกๆ ก็ว่าได้ ตอนนั้นก็มีคนมาถามนะว่าทำไมเลือกขายอาหารข้างทาง ทำไมมาเป็นแม่ค้า เพราะตอนนั้นเราก็เพิ่งจะอายุ 30 ต้นๆ เราก็บอกเขาไปว่าเราตั้งใจจะกลับมาอยู่บ้าน แต่มันก็โอเคนะ เพราะเราขายแค่ปีเดียวมันต่างจากตอนที่เราทำงานออฟฟิศเยอะมาก ยอดขายมันก็ขึ้นเรื่อยๆ จากยอดขายวันละพันกว่าบาทขึ้นมาเป็นหมื่นกว่าบาทในปัจจุบัน มันก็หายเหนื่อย

GROWING HAPPINESS |

เชื่อไหมว่า 10 กว่าปีที่แล้ว พี่แจกโบนัสให้ลูกน้องด้วย ยิ่งช่วงปีแรกๆ ที่ขายนะ เคยซื้อทองแจกด้วย สมัยนั้นทองบาทละ 5-6 พัน แต่ 2 ปีให้หลังมานี้ตรงทำเลเดิมมันเงียบมาก ไม่รู้เป็นเพราะอะไรเหมือนกัน ลองคิดดูเล่นๆ ว่าที่มันเงียบส่วนหนึ่งเพราะคนรุ่นใหม่เขาอยากนั่งร้านหรู วิวดีๆ เช็คอินถ่ายรูป มีความสุขกับการนั่งกินชิลล์ๆ ซึ่งเราขายข้างถนนเก่าคร่ำครึไง อันนี้คิดเองนะ ทีนี้เราก็เลยคุยกันว่า เรากลับมาขายที่บ้านกันเถอะ ถึงขายได้วันละไม่กี่บาทเราก็อยู่ได้ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมย้ายที่ขายใหม่ … เอาจริงๆ ตรงที่เก่าหน้าร้านยูโรการช่างมันก็โอเคนะ เพราะเราได้ทุกอย่างมาจากตรงนั้น เขาให้พี่ทุกอย่าง เขาไม่เก็บเงินค่าเช่าพี่เลยนะ เพราะเขารักเราเหมือนพี่เหมือนน้อง ต้องขอบคุณเขาจริงๆ

แต่พอย้ายมาจริงๆ ที่พี่คิดว่าจะพัก ที่กะเอาไว้ว่าขายวันละ 6-7 พันบาทก็พอ มีลูกน้องคนเดียวแล้วคนในบ้านช่วยกัน ปรากฏว่ามันผิดคาด ขายดีมากกว่าเก่าอีก ก็เลยต้องระดมลูกน้องเก่ากลับมาหมดเลย ทั้งๆ ที่แยกย้ายกันไปแล้วตั้งแต่ปีใหม่ แต่ละคนเขาก็อยากเกษียณเพราะแต่ละคนที่อยู่กับพี่อายุเยอะหมดแล้ว อยู่กันมาเป็นสิบกว่าปี คือออกไปก็กะไม่ทำอะไรกันแล้ว

SHARING INSPIRATION |

อย่างแรกคือต้องจริงใจกับลูกค้า ลูกค้าจะมายังไงต้องรับได้หมด เรากินยังไงลูกค้าต้องกินอย่างนั้น เราเน้นเรื่องความสะอาด การบริการ และพี่จะเน้นเรื่องมนุษยสัมพันธ์ คือลูกค้ามายังไงพี่ไหว้หมดล่ะ คำที่พี่จะพูดกับลูกค้าก็คือ “สวัสดีค่า เชิญค่า ขอบคุณนะคะ เชิญใหม่นะคะ” พูดติดปากเป็นนกแก้วเลย ลูกค้าเห็นแล้วเขาก็ชอบ แล้วเขาก็บอกต่อๆ กัน

นอกจากความสะอาดและการบริการที่ดีแล้ว เรื่องรสชาติก็ต้องคงที่ เราต้องไม่หวงเครื่อง ลูกค้าขออะไร ขอปรับเปลี่ยนอะไรนิดๆ หน่อยๆ เราก็ทำให้ อย่างบางคนสั่งบะหมี่แล้วอยากกินเกี๊ยว เราก็จัดไปไม่คิดเงิน คิดแค่บะหมี่ก็มี เขาก็ติดใจคนขาย ติดใจรสชาติ


Writer : พลเชษฐ์ พันธ์พิทักษ์

Interview : จิตรา แก้วลอยมา + ชลธิชา สินค้า

Photo : ฤทธิเดช เถียมสันเทียะ

Comments

Powered by Facebook Comments